Iedereen wil (en kan) ergens in uitblinken. Het is ons niet direct duidelijk wat dit kan zijn, maar gaandeweg in het leven komen vanzelf de vruchten. Gewoon door het leven zelf. Elk mens maakt ook zijn of haar eigen keuzes in dit leven.
Gelukkig kan dat in dit land. En dat is een groot goed!
Het kan verkeren dat je een periode uitblinkt in niets doen. Omdat je tot rust moet komen, tot bezinning, van een zingevend, jagend leven.
De maatschappelijke ladder beklimmen is iets wat ons (bijna) met de paplepel wordt ingegoten. Of niet? Misschien ook wel niet en weten we helemaal niet waar die ladder staat als we op eigen benen komen te staan.
Vaak lijkt het op ‘bestormen’ – op het zo hoog mogelijk bereiken – van deze ladder. Daar voelen we ons goed bij, dan kunnen we veel bereiken. En als je zoveel mogelijk geld verdient in het leven, kun je zo gezond mogelijk leven. Ook iets wat ons wordt voorgespiegeld in deze wereld. Zo zijn we allemaal bezig om zoveel mogelijk geld te verdienen binnen onze mogelijkheden.
We laten ons blijkbaar graag voor de gek houden of – zoals je wilt – we laten de leugen graag regeren. Want daar voelen we ons comfortabel bij en de vraag die je daarbij kunt stellen is dan ook: ‘Zijn wij in staat om te reflecteren?’. Of kunnen we dat niet en leven we gewoon ons leven met onze vaardigheden en (on)mogelijkheden?
Naar buiten gaan is een goed gegeven. De lente is volop in aantocht en daarop passen we ons leven weer aan. Meer naar buiten gaan, meer bewegen en genieten van de zon.
Goed, dit was weer genoeg dagdromerij. Ja, soms moet je maar gewoon beginnen. En misschien als de zon genoeg schijnt ga je vanzelf ergens in uitblinken.
Veel plezier! 
