‘Je kunt in de schaduweconomie verdwijnen als het water je aan de lippen staat.’ Dat las ik onlangs in de krant. Een schaduweconomie, waarin kleine bedrijven weinig of geen geld aan de fiscus afdragen.
Is dat ons voorland? Dat we weinig tot geen belasting betalen en weer moeten opkrabbelen om vooruit te komen? Uit ervaring kan ik zo deels wel spreken en dan is het – en passant – inspirerend om iemand te horen spreken die uit eigen ervaring vertelt hoe om te gaan met een groot verlies. Probeer in iedere dag een lichtpuntje te zien, iets moois, en leg dat vast. Dan wordt je bevestigd dat er ook mooie dingen in het leven zijn.
De maand januari ligt alweer ruim achter ons en we gaan de lente langzaam aan tegemoet. De winter was koud buiten. Binnen was er blijkbaar genoeg te doen; ik ben er niet aan toegekomen om mijn maandelijkse blog bij te houden. Ja, zo gaat dat dan in het leven. Je kunt het niet voorspellen, opdrachten kunnen vertraging oplopen vanwege onvoorziene omstandigheden en dan ben je zo een maand verder.
Ik weet niet of dat wel kan in onze planeconomie.
En dat terwijl ik het zo belangrijk vind om een geregeld leven te leven naast alle economische ontwikkelingen. Onlangs werd ik erbij bepaald om dat toch maar gewoon vast te houden. Vaste gewoontes. Ze zijn niet verkeerd en als jij er wel bij vaart, wie heeft er dan nog iets over te zeggen?
Iedereen is een winnaar. Dat is waarheid. Ook in ons land waar de (economische) normen hoog gesteld zijn. En waarheid kun je op diverse plekken ontdekken. Doe gewoon waar je goed in bent, blijf lezen en je komt erachter wat je wel of niet moet doen. En dan komt er misschien licht in de schaduweconomie. 
