Geplaatst op Geef een reactie

Onderhandelen op een markt

Onlangs had ik een gesprek met iemand over onderhandelen. Het ging over onderhandelen op een markt; respectievelijk ‘arbeidsmarkt’. Dat is iets wat je moet leren. Wat ben je waard? Wat heb je te bieden? Belangrijk in deze lijkt me toch de zelfkennis.

Het is een onderwerp dat misschien zwaar onderbelicht blijft. Want wie bepaalt jouw ‘arbeidsmarktwaarde’? Meestal wordt zoiets van hogerhand bepaald en zijn er allerlei kaders waarin dit soort beloningen zijn gelegd.

En dan wordt er vaak van je verwacht dat je onder het maaiveld blijft met je vraagprijs. Soms is dat misschien veilig en valt er nog veel te leren, maar misschien is het ook goed om je hoofd eens boven het maaiveld te steken.

Het is goed je te realiseren dat je waarde hebt. En met die waarde kun je de (arbeids)markt op. In de praktijk betekent dat vaak dat je onder het maaiveld blijft, ook, omdat het kan zijn dat jij jouw waarde hoger vindt dan de aanbieder van werk.

Onlangs kreeg ik een vraag over mijn uurloon en hoe ik dat had berekend. Nu zijn er handvatten van de Kamer van Koophandel waaraan je je kunt houden. De vraag is of de klant dat allemaal kan en wil betalen. Als antwoord gaf ik dat ik het zelf had bedacht.

Ja, je mag uitgaan van een eigen waarde en daarmee kun je onderhandelen op een markt. Vaak staan we er niet bij stil, want leven is vaak ‘jachten en jagen’. Het kan zijn dat dit iets is wat je overeind houdt.

Ik heb deze week met een prachtige stof mogen werken. En dan te bedenken dat er vroeger – en nog steeds wel – stoffen zijn die met gouddraden bewerkt worden. Maar dat is blijkbaar niet voor onze portemonnee bestemd. Misschien wordt het ons niet gegund.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *