Geplaatst op Geef een reactie

Een ‘Ausbildung’

Het kan verkeren dat je op een maandagochtend in de bus zit op weg naar een afspraak. Toen ik na het overleg weer naar buiten stapte, was mijn conclusie dat ik iets moest gaan ‘ausbilden’; niet gelijk in een baan stappen, maar eens goed gaan overwegen wat het moet gaan worden. Wat ga ik laten zien c.q. doen? Wat wordt mijn ‘Ausbildung’. Welke kenmerken, welk (werk)gedrag ga ik ontwikkelen, beoefenen, wat ga ik maken; ‘de bloemen ontwikkelen zich zeer langzaam’. Een ‘Ausbildung’.

Het is een woord dat niet echt in onze taal thuishoort, maar misschien wel op de plek waar ik ben geboren en opgegroeid; mijn zogenaamde ‘geboortegrond’. Dat ligt vlakbij Duitsland en daarmee krijg je ongemerkt toch een bepaalde leefstijl, mentaliteit mee. En onbewust zoek ik dat mogelijk toch weer op.

Dat is toch wel een soort onderliggende passie. Iets of iemand opzoeken wat herkenning geeft en in wie je iets herkent. En ook de mensen daarbij die eenzelfde ‘mentaliteit’ hebben? In het nieuwe jaar weet je niet wat er allemaal gaat komen en veel dingen komen onverwacht.

Werken. Geef het niet op. Ik heb deze week gehoord dat het goed is om geregeld aan het werk te gaan. Dus dat moet je dan maar aanmerken als een voornemen in het nieuwe jaar.

Deze week heb ik iets gemaakt wat ik nog niet eerder gedaan heb in mijn leven: een joggingbroek. De tailleboord gaf enige ‘struggles’. Toen ging de tijd terug naar de periode dat ik had besloten een coupeuse-opleiding te gaan volgen. Het was zwoegen ’s avonds na het werk om de opdrachten klaar te krijgen. Soms ‘ondermaats’, maar het is geworden wat het is. Naaien is niet altijd gemakkelijk en economisch soms een struikelblok. Als je tijd en inspiratie hebt, dan kan er iets moois uit voortkomen.

Een ‘Ausbildung’.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *