Geplaatst op Geef een reactie

De arbeid die we leveren

De arbeid die we leveren. Er zijn beroepen waarin een grote fysieke prestatie van je wordt verlangd. Vaak is dit niet continue haalbaar, omdat er blessures ontstaan in het lichaam waarmee je moet (leren) omgaan. Gelukkig heb ik daar niet veel ervaring mee. Veel mensen weten niet welke arbeid je levert om verder te komen in het leven.

Veel arbeid is gegoten in een baan, maar er is ook veel arbeid buitenom. Het is goed om stil te staan bij ‘arbeid’; het is een manier om verder te komen in het leven. Toch is uiteindelijk niet de arbeid de absolute waarde in deze maatschappij.

Voor velen is een baan een gemakkelijke manier om brood op de plank te krijgen om zo verder te komen in het leven. Maar niet voor iedereen is dit aan de orde en anderen vinden het lastig om rond te komen met datgene wat ze verdienen.

Je merkt dat er een tendens is waarbij niet arbeid meer hoog gewaardeerd wordt, maar vermogen. Daarover moet belasting betaald gaan worden. Terwijl arbeid – denk ik – een belangrijke waarde voor onze samenleving is. Niet alle arbeid wordt ook daadwerkelijk uitbetaald.

Toch hebben ze mij ooit eens gezegd dat het goed is. Misschien is dat wel zo, al moet je wel je weg vinden in het leven.

Soms is het leuk om iets aan te kleden in huis. Dat kan bijvoorbeeld een bakje zijn op een plek dat wel iets meer ‘cachet’ kan gebruiken. Zo kun je met het opknappen van kleine dingen verder komen in het leven. Je wilt misschien ook dingen ‘verbeteren’ c.q. beter maken met een bepaald handwerk. Het ontbreekt me nu aan tijd om iets nieuws uit te proberen en dan komt het misschien later nog wel.

De arbeid die we leveren. ……. Je weet niet wat komt.

Geplaatst op Geef een reactie

Woorden in een gezin

We gaan weer richting de feestdagen en misschien denk je ook al aan je voorbereidingen. Onlangs heb ik kunnen stilstaan bij ‘woorden in een gezin’. Op de televisie zag ik een gesprek met een schrijver. Het was leuk om ernaar te kijken hoe iemand zijn passies navolgt en hoe vrienden daarvan getuigen zijn. Woorden kunnen belangrijk zijn in een gezin en in een mensenleven en ieder heeft er zijn of haar eigen begrip bij.

Soms moeten we op dingen wachten en dan is het geduld betrachten. Dat rijmt. Misschien is de ‘ratrace’ een beetje over en is het moeilijker geworden om aan bepaalde producten te komen. Toch is het goed om geduld te oefenen. Je kunt daarbij denken aan een landman die moet wachten tot zijn vruchten rijp zijn. Je kunt je dan afvragen welke vruchten dat zijn.

De laatste tijd heb ik ook enige vruchten verwerkt in gerechten en enkele heb ik ingevroren in de diepvries. Het was leuk om te werken met een hakbijl om deze vruchten te splijten. Vooral, omdat ik het ding heb gekocht tijdens de vakantiereis in Normandië afgelopen zomer. Zo kan ik met tevredenheid terugkijken op deze vakantie – het is een mooi souvenir – en werpt het ook nog z’n vruchten af.

Het is goed om ergens in te duiken. In mijn geval een knopendoos. Dan zie je wat je de jaren door heen hebt gespaard, welke knopen er nog liggen en welke je nog nooit hebt gebruikt. Ja, het naaiwerk is nog niet zoveel weer; er zijn klusjes in en rond het huis en de laatste tijd fiets ik meer. Dat kost ook tijd. En opruimen is ook altijd goed.

Sta jij ook weleens stil bij woorden in een gezin? Je wordt er niet zo vaak bij bepaald, maar ze zijn wel degelijk belangrijk.

Geplaatst op Geef een reactie

Nu even opkrabbelen

Nou ik weer enigszins ben bijgekomen, is het de tijd om opnieuw orde op zaken te stellen in huis in de gegeven omstandigheden. Je merkt dat een en ander ondertussen meer in aarde heeft dan nu even opkrabbelen.

Zo af en toe is het ook goed om tegen je grenzen aan te lopen. Je kunt dromen dat je iets of iemand bent – ben je ook – maar als je bijvoorbeeld niet als topsporter bent geboren, zul je het waarschijnlijk ook niet snel worden. Ook al heb ik altijd veel respect gehad voor atleten (hardlopers). Toch schijnt topsport in veel gevallen niet zo gezond te zijn als gedacht.

De laatste tijd heb ik enigszins veel gereisd. Weliswaar hier in de buurt. Het was een periode om dingen te verzamelen, te handelen en te vervoeren naar huis. Ons gebruikelijke vervoermiddel dat we gebruiken om iets verder op pad te gaan, is nog afwezig en dan wordt het fietsen of het openbaar vervoer. De reistijd is dan langer dan met de auto.

Maar het mocht de pret niet drukken. Je ontmoet mensen en dan merk je dat je toch met z’n allen onderweg bent en dat je – zonodig – elkaar onderweg kunt helpen en met de ander kunt praten. Als je weet dat je op je plek bent, geeft dat ook vertrouwen om je weg te vervolgen.

Het naaiwerk kon het blijkbaar lijden. Daar heb ik minder tijd aan besteed dan voorheen. Misschien is het wel de bedoeling je voeten eens op andere bodem te zetten en te denken dat de wereld hier niet ophoudt. En dan heb ik het niet over ‘vakantie vieren’.

Het leven kan een zoektocht zijn naar iets moois. Daarbij zijn dingen goed gegaan, maar er zijn ook dingen die niet goed zijn gegaan.

Het nu even opkrabbelen gaat niet vanzelf; wel biedt het perspectief.

 

Geplaatst op Geef een reactie

Even snel doorschakelen

Ondertussen is het herfst geworden en nadat we enige hobbels hebben genomen, komen we in iets rustiger vaarwater. ‘Even snel doorschakelen’ naar een nieuw seizoen en vervolgens blijven doorpakken. Gelukkig is er  tijd geweest om te genieten van het mooie weer en ik heb redelijk veel op de fiets gezeten. Je kunt onderweg veel indrukken opdoen waarmee je het leven kunt relativeren. We leven allemaal ons leven hier en daar moeten we het beste van maken.

De nazomer duurt nog even voort, waardoor het een voorrecht wordt om nog zo lang te kunnen genieten van dit mooie weer. Soms kun je snel doorschakelen; soms ga je een versnelling terug. Er is tijd nodig om een en ander te regelen en je kunt niemand in de juiste versnelling zetten. Mensen moeten dat zelf doen.

Wel is het mogelijk om mensen in eenzelfde pas te laten lopen, zo ontstaat er ‘kuddegedrag’. Als je binnen de kudde jezelf kunt zijn – dat kan – dan kun je met anderen een fantastische tijd hebben! En anders moet je misschien op zoek naar een andere kudde.

Je kunt je afvragen wat een kudde de hele dag zo doet. Een kudde schapen graast de hele dag door, likken af en toe aan een steen en kunnen misschien ergens water drinken. En aan het einde van de dag gaan ze naar hun verblijf om de nacht door te brengen. Dan zijn wij mensen van een ander soort. Wij kunnen lezen, hebben meningen en kunnen eventueel anderen het leven zuur maken.

‘Schrijf je resultaat op!’ Het was een reden om verder te gaan met deze blog. Mijn website deel ik niet meer op social media, in verband met cookiemeldingen. Ik heb er geen zin meer in.

‘Even snel doorschakelen’. Omdat het voor de meesten gemakkelijk is gezegd.

Als het maar niet te zuur wordt.

Geplaatst op Geef een reactie

Wat ik nodig had

Hebben dromen je iets te vertellen? Laatst kwam er iets in mijn gedachten wat ik nodig had voor mijn werk. Je kunt soms denken dat het werk onder je handen afbrandt, maar toch heb je hulpmiddelen gekregen om te gebruiken in je werk. En die middelen hebben soms meer waarde dan je denkt.

Het kan zijn dat er niets meer over is van je dromen en idealen, omdat de realiteit je inhaalt. Als je niet weet hoe te handelen in bepaalde omstandigheden, is het altijd goed om te vertrouwen vanuit je onderbuik. En om raad te vragen aan anderen. Een ‘veelheid van raadgevers’ heb je nodig om iets tot stand te brengen. Misschien duurt het daarom zo lang voordat er iets van de grond komt. Het zijn er nog niet genoeg.

Deze week ben ik verder gegaan met een naaiwerk. Het moet gewoon recht. En al kun je er lang tegen aankijken of onvoldoende tijd hebben om eraan te beginnen …. Soms moet je gewoon aanvangen. En dan ontvouwt het zich allemaal vanzelf. Een berekening maken is niet zo gemakkelijk als je het niet dagelijks doet. Feitelijk moet je het vaker doen; dan gaat het ook meer vanzelf.

Soms denk je dat je moet opboksen tegen de ‘groten der aarde’, maar wellicht moet je maar gewoon beginnen. Oftewel: doorgaan! Vaak wil ik wat meer ruimte om alles goed door te meten in alle rust. Je komt achter dingen als je aan de slag gaat. En dan is het mogelijk niet perfect (want je weet natuurlijk hoe het moet), dan dat je ze gedaan hebt. In dit geval vind ik het niet zo erg; niet alles hoeft gezien te worden.

Ja, ik had het heel anders moeten aanpakken, met name aan een grotere tafel (wat ik nodig had). Maar eerst de kosten berekenen.

Geplaatst op Geef een reactie

De verte roept

De zin kwam ik onlangs tegen in een blog van iemand die is vertrokken naar Oostenrijk. In een oord waar zij met haar gezin past. ‘De verte roept’ is ook een titel van een streekroman die ik jaren geleden heb gelezen. Het verhaal gaat over een boerenzoon die vertrekt naar Indonesië en hij vindt daar de liefde van zijn leven. Bewonderenswaardig hoe iemand zijn (of haar) passie volgt in de zoektocht naar geluk.

Het is misschien ook een verlangen naar een beter leven dat mensen in gang zet om te verhuizen c.q. emigreren. Het is goed om daar af en toe bij stil te staan; wij, ‘achterblijvers’ zijn er ook nog.

Maar wat te doen als je nog energie hebt en enthousiast bent om te vertrekken? Of wanneer je vaardigheden en kracht hebt om werk uit te voeren? Kun je dat beter op een andere plek doen of kun je beter blijven en ‘roeien met de riemen die je hebt’? Je weet wat je hebt en vaak is het ook goed om vast te houden wat je hebt. Je neemt het namelijk mee in je verdere leven.

Deze week is ook de Slag om Arnhem herdacht, onderdeel van Operatie Market Garden. Oorlog is hard werken; dat kunnen we wel vaststellen. Het is goed om te herdenken, het geeft ruimte om met elkaar hierover te praten. Ook is het indrukwekkend de vliegtuigen te zien die overvliegen; het blijft elk jaar toch een bijzonder moment.

Gedurende het werk is het mogelijk om stil te staan bij degenen die hun leven lieten tijdens deze operatie, de offers die gebracht werden en – met name – ook de leiding die betrokken was bij het maken, goedkeuren en uitvoeren van de plannen.

Niet alle plannen in het leven zijn oorlogsplannen. Er bestaan ook bedrijfsplannen.

Is het zo, dat de verte roept?

Geplaatst op Geef een reactie

Stukje uit een periodiek

De week begon met het lezen van een stukje uit een periodiek. Daar werd ik weer eens stilgezet bij het fenomeen ‘tegenslag’. Blijde gebeurtenissen zie je vaak aankomen; je kunt dan het een en ander plannen e.a.

Tegenslag komt vaak onverwachts, ‘als een dief in de nacht’ – en – zoals de schrijver schreef: ‘als een donderslag bij heldere hemel.’ Het kan jaren duren voordat e.e.a. zich herstelt; vaak herstelt het zich niet meer. Dat is een periode van afwachten, accepteren, hopen en dan het hele proces opnieuw in. Uiteindelijk kom je bij een soort ‘berusting’ dat dit het dan is wat het is. In een ander tijdschrift las ik een verhaal over een boerenfamilie die met hun bedrijf geen kant meer op konden. Ze konden niet groeien, niet afbouwen…… dan blijft er een ding over wat je wilt en dat is: rust.

Het was een verademing om dat te lezen. Als je niet weet hoe je in de toekomst verder moet, kunnen dingen je soms weleens aanvliegen. Wat een opluchting is het dan als je kunt lezen dat het enige wat wenselijk is, rust is. Het zette weer aan tot relativeren. En dat was met de temperaturen van de afgelopen week niet zo erg.

Het kan zo warm zijn dat je tot niet veel meer in staat blijkt te zijn dan binnen te blijven.

Wat wordt er toch veel geschreven en wat is de keuze groot om uit te zoeken wat je wilt lezen. Gelukkig mogen we dat allemaal zelf bepalen, al is er tot een bepaalde leeftijd een leerplicht. Dan moet je wel iets gemeenschappelijks lezen. Maar dat geeft ook een verbinding.

Een stukje uit een periodiek. …….

Ook heb ik nog enig werk mogen doen omtrent naaien; het zet je toch weer in beweging. En er komen nieuwe ideeën.

Geplaatst op Geef een reactie

De instrumenten zijn gepakt

De instrumenten zijn gepakt. Ik ben de week begonnen met het bijknippen van de struikjes aan de voorkant van het huis, zodat dit geheel weer binnen de perken valt.

Na de korte ‘vacare’ in Normandië was het weer opstarten geblazen. Dat ging niet langzaam aan – dat zou prettig geweest zijn. Na een dag van rust en bijkomen van de vakantie was het opruimen geblazen. De boel wegwerken en opnieuw aan de slag.

Ik heb de instrumenten weer gepakt om een naaiklusje uit te voeren. Tevens heb ik een aandeel gehad in het verwerken van een kwetsenoogst. Dat nam pakweg twee dagen in beslag en nu is de storm wat gaan liggen. We zijn in een iets gematigder weer terechtgekomen.

Mijn handen waren dusdanig aangetast van het verwerken van vruchten dat ze er niet meer goed toonbaar waren, vond ik. Een oud wondje wat ik onlangs had opgelopen speelde iets op. Feit is dat je verder moet en de zaak niet op z’n beloop kunt laten. ik bedacht me dat er nog latex handschoenen in huis waren; die kon ik aantrekken. Ja, ik kan me schuldig voelen dat de zaken er zo voorstonden, maar heb geaccepteerd dat het zo was. Er was begrip en meeleven; dat is goed voor de mens.

Tijdens onze vakantie in Normandië hebben we enkele ‘hotspots’ bezocht en dan is er niet meer veel tijd om de nabije omgeving meer te ontdekken. Zo heb ik helaas geen foto kunnen maken van koeien in het landschap of een stoffenwinkel kunnen bezoeken in de omgeving. Wel hebben we een kringloopwinkel bezocht, maar interessante handwerkspullen heb ik niet kunnen ontdekken. Het gaat daar al net zo als hier.

De storm is weer gaan liggen en we gaan zo de zondag in. De instrumenten zijn gepakt. Het is toch wel goed dat er werkhandschoenen zijn.

Geplaatst op Geef een reactie

Heel veel dingen

Heel veel dingen kun je niet organiseren; die zijn er gewoon.

Zo gaat dat ook met een planning maken van de dag. Het is mogelijk om iets om iets graag te willen, maar je kunt er ook rekening mee houden dat iets te ambitieus kan zijn. En je moet rekening houden met anderen.

We hebben weer een verjaardag gevierd; dat geeft opnieuw orde op zaken. En dat is goed. Vanuit dat gegeven kun je weer verder bouwen.

Ik heb even teruggekeken op het naaiwerk van de afgelopen week. Het is goed om je gedachten over sommige dingen te laten gaan en bij het feit waarom mensen de keuzes maken die ze maken. Veel dingen worden ingewikkeld gemaakt, terwijl feitelijk de juiste stof de basis is van het naai- of verstelwerk. Met een passende stof kun je een mooi kledingstuk gaan maken, terwijl het kledingstuk niet eens zo ingewikkeld hoeft te zijn. Veel franjes zijn overbodig. Zoek het liever in een mooie stof met passende accessoires, lijkt me zo.

De tijd kan je van alles wijsmaken, maar basisprincipes blijven er altijd. Voor veel dingen wordt een tijdsbestek berekend en dat is ook goed om verder te komen. Maar ik mag ook wel concluderen dat een hoeveelheid tijd niet absoluut is. Vaak steek je eigen tijd in een product, terwijl een ander met de eer gaat strijken. Misschien, omdat het bijvoorbeeld ‘goedkoop’ is. Ja, ik geloof uiteindelijk dat ik wel krijg wat ik nodig heb, al is het niet eenvoudig.

Van heel veel dingen kun je ook genieten. Bijvoorbeeld van de vlinders in de tuin die ‘ronddartelen’, maar misschien zijn ze gewoon wel aan het werk. Het is soms leuk om vlinders bezig te zien. Er zit zoveel herkenning in de natuur en vaak kun je genieten van de kleine dingen. Gelukkig.

Geplaatst op Geef een reactie

Verder valt het wel mee

Het was een liedje dat ik onlangs hoorde met deze titel: ‘Verder valt het wel mee’. Ja, zo gaan wij vaak met elkaar om en – misschien – met ons werk. We slepen ons erdoorheen en de hobbels nemen we zoals ze komen.

Ik vond het wel grappig om dat te vernemen. Deze week ben ik verdergegaan met een opdracht. Ik weet nog niet of ik boven mezelf ga uitstijgen, zoals sommige anderen doen. Soms lijkt het alsof ik een heel nieuw kledingstuk maak. En dat was goed om te doen. Gewoon iets doen vanuit je overtuiging en dan een goed werk neerzetten.

Soms kun je de lat hoog leggen en teleurgesteld raken in jezelf dat iets anders heeft uitgepakt dan je van tevoren had bedacht. Zo nu en dan wordt ook schijnbaar het onmogelijke gevraagd voor de prijs die is vastgesteld. Je kunt nu eenmaal niet iets onhaalbaars doen. ‘En dan moet het maar zoals het gaat.’ Dus lever je erop in.

Dat inleveren gebeurt trouwens wel vaker. Zo heb ik ook mijn recht gehaald in een bepaalde gelegenheid waar beloftes gedaan werden die niet werden waargemaakt. Op papier kunnen ze iets beloven, maar de praktijk wijst soms iets anders uit. Dan is het goed de zaak recht te zetten.

Ik ben ook een ochtend naar buiten geweest. De paden op en de velden in. De velden waren niet uitgestrekt maar voor mij genoeg om een bepaalde hoeveelheid bramen in te slaan. Heerlijk om gewoon lekker weer eens buiten bezig te zijn. Het is goed voor de mens om dat te doen. En het levert ook nog niets nuttigs op. Misschien moet het daar maar op uitdraaien: ‘het nuttige met het aangename te verenigen’. Dan levert het ook iets op en daar kun je dan verder mee.

En verder valt het wel mee.